موشک هاي کروز

در زمان جنگ جهاني دوم بود که آلماني ها به اين مسئله پي بردند که اگر هواپيمايي وجود داشت که مي توانست به صورت بدون سرنشين بمب هايي را بر روي شهر هاي دشمن رها نمايد، چه ايده شگفت انگيزي از آب در مي آمد. اين تفکر سرانجام به صورت بمب هاي پرنده V.1 و V.2 آلماني باز بمب که به صورت بدون سرنشين به انجام عمليات مي پرداختند و در زمان جنگ جهاني دوم، خسارات فراواني را به کشور هايي چون انگلستان وارد آوردند، تحقق يافت
در اين بمب ها، از يک موتور پالس جت براي پيشرانش اين بمب هاي غول پيکر استفاده مي شد و اين موتور قادر بود بمب را تا فاصله مورد نظر برساند. اما پس از جنگ جهاني دوم، اين شيوه بمب افکني به تدريج به فراموشي سپرده شد، تا اينکه در دهه هفتاد ميلادي، اين ايده دوباره توسط ايالات متحده جان دوباره گرفت و نتيجه، همان موشک هاي کروز امروزي بود. موشک هاي کروز، دقيقاً بر اساس طرح بمب هاي پرنده آلماني توسعه داده شدند و بخصوص در زمان جنگ خليج فارس، استفاده فراواني از اين بمب هاي توانا براي تخريب ساختمان ها يا پايگاه هاي عراقي به عمل آمد. يک موشک کروز، در حقيقت هواپيمايي حامل بمب است که منتها خود نيز در عمليات بمب افکني از ميان مي رود. در موشک کروز، اجزايي چون بدنه لوله اي شکل، بال، پيشرانه يا موتور و سيستم هاي هدايتي و غيره وجود دارد که شباهت آن را به يک هواپيماي بمب افکن کوچک، بيش از پيش نمايان مي سازد.

 

اين موشک، مي تواند هم در کلاس موشک هاي هوا به زمين و هم در کلاس موشک هاي زمين به زمين قرار گيرد. طرز کارکرد اين موشک بدين گونه است که ابتدا موشک بايد از يک پرتاب کننده شليک شود. در پرتاب کننده هاي زميني، به دليل اين که سرعت اوليه اي براي موشک لازم است تا موتور آن توانايي پيشرانش آن را به جلو داشته باشد، از يک بوستر موشکي که به انتهاي آن متصل است، براي بدست آوردن سرعت و ارتفاع مطلوب استفاده مي شود. اما در شليک يک موشک کروز براي مثال از يک هواپيماي بمب افکن، سرعت اوليه براي اين موشک فراهم بوده و نيازي به بوستر کمکي نيست و موشک در فضا رها شده و موتور آن خود به خود روشن مي گردد
پس از پرتاب، موشک با سرعتي حدود 870 کيلومتر بر ساعت به سوي هدف خود مي تازد و همانطوري که مشاهده مي کنيد، موشک هاي کروز، موشک هايي با سرعت زير صوت هستند، در نتسجه طراحي آن ها بسيار آسان تر از موشک هاي مافوق صوت است و دليل اين امر نيز اين است که هدف اين موشک ها، شئيي ثابت مي باشد و نيازي به سرعت بالا براي آن نيست. در اين جا، سيستم هاي هدايت ماهواره اي يا جي پي اس فعال شده و مختصات هدف به کامپيوتر دروني موشک داده مي شود. سپس کامپيوتر موشک، به طور اتوماتيک به سطوح کنترلي يا همان بالچه هاي موشک فرامين لازم را براي رهسپار شدن به سوي هدف داده و بدين گونه مسير موشک به سمت هدف متوجه مي گردد. پس از طي کردن مسير پرواز، از فاصله معيني موشک شروع به شيرجه رفتن به سمت هدف کرده و سرانجام پس از برخود دقيق به آن، با محتواي کلاهک جنگي آن، هدف را نابود مي سازد. اين رويه، نمونه ساده اي از کار يک موشک کروز بود که البته، اگر به جزئيات کار و دقت مسائل نگاه کنيم، موضوع بسيار پيچيده تر از چيزيست که تصور مي کنيم. در اين جا، يکي از مشهور ترين موشک هاي کروز، يعني موشک توماهاوک BGM-109 را بررسي مي کنيم. توماهاوک يک موشک کروز مادون صوت تمام جوي است که قابل پرتاب از عرشه ناوچه ها يا پايگاه هاي زميني است.

 

پس از پرتاب موشک، بوستر راکتي اين موشک سرعت و ارتفاع لازم را براي وارد عمل شدن موتور آن فراهم مي آورد. توماهاوک، موشکي بسيار بقاپذير است. رديابي اين موشک به وسيله رادار، به اين دليل که کلاً پرنده کوچکي در ابعاد بوده و در ارتفاع معمولاً پايين پرواز مي نمايد، کاري بس مشکل است. از جهت رديابي گرمايي نيز به اين دليل موتور اين موشک از نوع توربوفن مي باشد، گرماي بسيار کمي از خود ساطع نموده و مانع تشخيص به وسيله ردياب هاي حرارتي مي شود. اين موشک، به وسيله سيستم هاي بسيار پيشرفته راداري و ناوبري خود، که نقشه هاي دقيقي حتي از عوارض زمين نيز براي هدايت موشک تهيه مي نمايند، قادر است که دقتي در حد چند سانتميتر تا يک متر براي برخورد به هدف داشته باشد. اين موشک قادر به نابود کردن هدف هايي است که در صورت حمله يک هواپيماي سرنشين دار به اين اهداف به دليل حفاظت گسترده از آنان، هواپيما به طور يقين از بين خواهد رفت. اين موشک فوق العاده پيش رفته، قادر به طي مسافتي برابر با 1.100 کيلومتر و داراي وزني حدود يک تن بوده و طول اين موشک مخرب، در حدود 5/5 متر مي باشد. اين موشک همچنين قادر به حمل کلاهک هاي هسته اي نيز بوده و توانايي تصوير برداري از محيط را براي افسر کنترل کننده آن به صورت زنده نيز به وسيله دوربين هاي خود دارد. ناگفته نماند که اين موشک، ساخت شرکت جنرال دايناميکز آمريکايي است.

منبع :

|+| نوشته شده توسط رضا رحمانی در شنبه سی و یکم تیر 1385 و ساعت 10:40 بعد از ظهر | 

آرشيو موضوعی

پر بیننده ترین مطالب

امکانات

عضويتلغو عضويت

Powered by WebGozar

  RSS