عشق پرواز

SU-32

در سال 1983 اولین طراحی مفهومی برای جنگنده بمب افکن تاکتیکی جدید تهیه شد . هواپیمای جدید برای جایگزینی جنگنده بمب افکن های نسل سوم مانند SU-17 SU-27 SU-24 و هم خانواده های آنها در دهه 1990 در نظر گرفته شده بود . در این طرح SU-27 بعنوان هواپیمای پایه قرار گرفت و هواپیمای جدید SU-27IB که IB در زبان روسی مخفف جنگنده بمب افکن است نامیده می شد . SU-27 IB قابلیت حمل تسلیحات زیاد و شعاع عملیاتی بالای یک بمب افکن تاکتیکی را با سرعت و مانور پذیری عالی در هم می آمیخت . در نتیجه این هواپیما برای مقابله با اهداف زمینی و دریایی و حتی هوایی می توانست مورد استفاده قرار گیرد . بدین گونه SU-32 را می توان با جنگنده F-15E آمریکا مقایسه کرد که خود آن نیز از جنگنده ای موفق و چابک به سمت هواپیمای چند منظوره تاکتیکی تغییر داده شده است.

طراحی کاپیت SU-32 به طور قابل ملاحظه ای از نمونه پایه SU-27 متفاوت است . برای افزایش همکاری بیشتر و افزایش بازده بین خلبان و افسر ناو بر چیدمان کاپیت به صورت کنار هم تغییر کرده و صندلی پرتاپ شونده K-36DM ( استفاده شده در هواپیمای SU -24) در آن نصب شده است . بعلاوه فشار داخل کاپیت نیز تنظیم شده و خدمه هم می توانند دراز کشیده و مقداری غذا در پشت کاپیت برای خود نگهداری کنند . جالبتر اینکه برای افزایش بهداشت SU-32 با یک توالت نیز تجهیز شده است . ورود و خروج خدمه از دریچه ای در زیر دماغه و نردبان تعبیه شده صورت می پذیرد . SU-32 هم مثل دیگر هواپیما های توسعه یافته از SU-27 از دو موتور AL-31F با پس سوز و رانش 122/6 کیلو نیوتون بدون دریچه های متغیر نیرو می گیرد که هواپیمارا به حداکثر سرعت 1/8 ماخ می رساند . سقف پروازی SU-32 50000 پا بر آورد می شود .در این پروژه به خاطر تغییرات صورت گرفته در کاپیت قرار دادن تجهیزات اضافی و منابع سوخت داخلی بزرگتر تغییرات عمده ای در بدنه SU-27 داده شده است . بخش دماغه سوخو 32 به شکل بیضی بوده که به همین دلیل به سوخو 32 پلاتیپوس نیز گفته می شود . بخش میانی بدنه برای قرار دادن تانکر سوخت اصلی تغییر کرده است . ورودی موتور ها بر خلاف سوخو 27 ثابت است . عقب بدنه نیز دستخوش تغییراتی شده که بارز ترین آنها تیر کوچک بین خروجی موتور هاست . برای افزایش ظرفیت سوخت و ارتقا مشخصات پروازی از بالها و پیشبالهای SU-35 استفاده شده است . تمام این تغییرات به افزایش 1/5 برابری وزن برخاست از 28 تن در نمونه پایه سوخو 27 به 45 تن شده است . این در حالیست که برای تحمل این وزن زیاد ارابه فرود و قسمت های میانی هواپیما تقویت یافته اند . به طوری که ارابه های تک چرخه قبلی دو چرخه و به حالت پشت سر هم در آمده اند .

سوخو 32 دارای رادار چند منظوره چند مرحله ای آرایه ای و سیستم دید IRST که با دید و هدایت تلویزیونی و لیزری آمیخته شده است . سیستم دید گرمایی برای عملیات در شب بطور خارجی حمل می شود . هم چنین سوخو 32 با تجهیزات ECM و رادار عقب نگر مانند سوخو 35 تجهیز شده است . این سیستم ها از سوخو 32 هواپیمایی عمل در شب و روز و هر شرایط آب و هوایی قادر به مقابله با هر گونه هدف هوایی و زمینی ساخته است .

سوخو 32 طیف وسیعی از انواع جنگ افزار های پیشرفته را می تواند حمل کند . از جمله موشک هوا به هوای مدرن روسی مانند R-77 (RVV-AE) و R-73 آچر و آلامو . همچنین برای مقابله با اهداف زمینی انواع سلاح های هدایت شونده مانند موشک های هوا به زمین KH-29 / KH25 / KH-59M و بمب های هدایت شونده تلویزیونی و لیزی KAB-500 و تلویزیونی فرمانی KAB-1500TK و غیر هدایت شونده مانند بمب های 100 و 250 و 500 و 1500 کیلو گرمی و راکتهای مختلف می تواند در لیست تسلیحات این جنگنده بمب افکن قرار گیرد . در مقابل اهداف دریایی نیز این هواپیما دستخالی نبوده و 6 موشک KH-31P ضد رادار را می تواند حمل کند .

منبع : ماهنامه نو آور

|+| نوشته شده توسط رضا رحمانی در چهارشنبه شانزدهم آذر 1384 و ساعت 1:52 بعد از ظهر |

آخرین ارسال ها

توپولف "تابان " پس از فرود در شرايط اضطراري دچار سانحه شد
سانحه فوکر و ایرباس ایران ایر
علت سقوط توپولف کاسپین در قزوین مشخص شد
شرکت " آتا ايرلاين" تبريز فعاليت خود را آغاز کرد
هواپیمایی آتا
خروج ایرباس 300 هما از باند فرودگاه اهواز
سقوط آواکس نیروی هوایی ارتش
عکس های من از آسمان تبریز - سری اول
تصاویر هواپیماهای غیر نظامی سانحه دیده ی ایرانی
یه کلــوم ختم کلــوم بنده فداتم، توپولف